Хуманитарни Акции

Два часа со магаре се симнувам до градот за да си купам леб!

Гоце Дамјанов е единствен жител во село Јастребник, кочанско. Има 58 години и тешко живее во остатоците од куќата од неговите родители. Тешко се прстигнува и со автомобил до неговото живеалиште. Од градот со автомобил се потребни возење еден час по неасвалтирана улица. А, пеш за да купи леб на Гоце му се потребни и […]

Два часа со магаре се симнувам до градот за да си купам леб! Read More »

Тешко е на овие години да си беспомошен и гладен на улица

Трајанка Кадри е велешанка која многу млада се омажила во Скопје и на 21 година пред да ја роди единствената ќерка останала вдовица. Извесно време се вратила кај родителите во Долнограновци, но се запознава со сопругот албанец и следните 50 години во име на љубовта ќе се пресели и живее во тетово. Се згрешам ако

Тешко е на овие години да си беспомошен и гладен на улица Read More »

Одев пеш и по еден час низ шума со диви животни за да стигнам на училиште

Никола Андонов е 30 годишно момче кое уште многу мало за да стигне на училиште од врвот на село Бигла одело пеш до селото борејќи се низ шумата со диви ѕверови. Уште од тоа време тој има трауми и лоши спомени. Морал да се запише во училиште во Струмица како дете со посебни потреби, само

Одев пеш и по еден час низ шума со диви животни за да стигнам на училиште Read More »

Моментот кога ќе светне струја во мојот дом, ќе започне мојот живот!

Илчо Мицевски има 50 години. Живее со својата стара мајка во село Истемник, Пасек, Делчевско. Животот до пред една деценија со семесјтвото го поминал во една соба во друо село. Откако одлучиле да ја купат земјата каде сега живеат и направиле скромно куќарче мислеле дека ќе започнат убав да живеат. Но, се јавил нов проблем.

Моментот кога ќе светне струја во мојот дом, ќе започне мојот живот! Read More »

Сум молела кај соседите за една супа да им дадам на децата да јадат

Цвета Атанасовски е родена и порасната во Скопје. Таа е единствено дете на своите родители. Пред деценија ипол животниот пат ја носи во Тетово каде се мажи со сопругот и раѓа три деца. Тие се сеуште малолетни. И можеби се било стабилно и понормално до лани кога дознава една сурова вистина. Дека боледува од карцином.

Сум молела кај соседите за една супа да им дадам на децата да јадат Read More »

Живеам тешко без струја и премрзнат, но дишам само за еднаш да ја видам ќерката

Салија Нокач е болен и напатен човек кој повеќе од половина живот живее во скопската населба Драчево. Некогаш полесно, а денес во нехумани и супстандардни услови за еден човек. Се започнало пред многу години, кога неговите родители и неговата сопруга живееле под тензија и во недоразбирање. Таа заминала со нивната петгодишна ќерка и повеќе никогаш

Живеам тешко без струја и премрзнат, но дишам само за еднаш да ја видам ќерката Read More »

Децата ми бараат храна, а јас им велам: „Немам, душава ли да ви ја дадам!

Александра е млада мајка на две малолетни деца. За жал, и жена болна од шизофренија и епилепсија. Додека разговарате со неа имате чувство дека нема многу да дознаете за нејзиниот живот, но доволен е погледот и солзите во нив, за да разберете дека не и е сеедно за ситуацијата во која се наоѓа со децата.

Децата ми бараат храна, а јас им велам: „Немам, душава ли да ви ја дадам! Read More »

Јадам по гробишта и ѓубришта, а лекови пијам ако некој фрли во контејнер

Слаѓана Станковиќ на само 47 години чувствува преголема тежина во својата душа. Родена во Козји Дол, Трговиште уште како дете седела под кирии, тепана и омаловажувана од сите. Млада се мажи во Герман и родила три деца. За жал, едното го изгубила и доживеала најголема болка што една мајка може да доживее. И, другите две,

Јадам по гробишта и ѓубришта, а лекови пијам ако некој фрли во контејнер Read More »

Како бебе мајка ми ме оставила на улица со 41 степен температура

Гоце Спировски е момче кое на само неколку месеци старост, како бебе бил оставен пред јавна институција во Скопје од неговата мајка. Го дознал тоа од неговата маќеа Милица кога пораснал и одел во основно училиште. Од тој факт и тој момент веќе ништо не е исто во неговиот живот. Се чувствувал предаден и повреден

Како бебе мајка ми ме оставила на улица со 41 степен температура Read More »

Да ги вратам долговите што го лечев син ми пред да почине, па мирно да легнам покрај него

Цветанка Манчева од Ораовица во 1983 година се мажи во Подареш. Живееле хармонично и среќно се додека не се разболел синот. Учел во специјални училишта. Се жалел од депресија и стравови. Имал и отежнат вид. Цветанка има уште еден син, кој заминал со сопругата во Австрија. Таа вели дека не знае каде и се и

Да ги вратам долговите што го лечев син ми пред да почине, па мирно да легнам покрај него Read More »